علمی و پزشکیکسب و کار

توصیه هایی برای کاهش استرس و وضعیت نسبی بیمار

مراقبت از فردی که مشکل سلامتی مزمن دارد ممکن است شامل کارهایی مانند خرید، تهیه و غذا دادن به غذا، اطمینان از تمیز و مرتب بودن فرد و محیط زندگی او و دادن دارو باشد. مراقب نیز همراهی و حمایت عاطفی را برای بیمار فراهم می کند. استرس مراقب وضعیتی است که افرادی که نیاز به مراقبت از یکی از بستگان یا عزیزان خود دارند ممکن است به مرور زمان در معرض آن قرار گیرند.

 پرستار بیمار

مراقبت از یک عزیزی که به شدت بیمار است هرگز آسان نیست. تقریبا همیشه باید هوشیار بود. ممکن است ایجاد تعادل در امور مختلف مانند زندگی کاری، کارهای خانه، مراقبت از کودکان، زندگی اجتماعی و مراقبت از بیمار دشوار باشد. مراقب نیز از ناراحتی ناشی از مشاهده مکرر تغییرات منفی در یکی از عزیزان خود رنج می برد. این مشکلات ممکن است به شرح زیر باشد:

*بیمار به دلیل زوال عقل ، مراقب را نمی شناسد .

*ممکن است در هر فرصتی مشکلات رفتاری مانند فریاد زدن، واکنش های ناگهانی و شدید، ضربه زدن و خروج از خانه وجود داشته باشد.

*ممکن است برای صحبت کردن یا انجام کارهای ساده خیلی بیمار باشد.

*اگر بیمار در بستر باشد، دیدن کم کم ضعیف تر، شکننده تر شدن او و ظاهر شدن زخم بستر در بدنش ناراحت کننده است.

استرس نسبی مشکلی است که شامل احساساتی مانند غم، ترس، تنهایی، عدم قدردانی، بی عدالتی، احساس گناه، خستگی، عصبانیت و ناامیدی است. طبیعی است که مراقب احساسات مختلط و متناقض داشته باشد. با این حال، طبیعی نیست که این احساسات طولانی مدت، دائمی باشند یا زندگی فرد را مختل کنند. برخی از پزشکان مراقبان را به عنوان “بیماران پنهان” تصور می کنند. این مسئولیت در طول زمان می تواند منجر به مشکلاتی مانند استرس بیش از حد، اضطراب و افسردگی شود.

 کاهش استرس بیمار

راه های مقابله با استرس نسبی بیمار

*با پزشک خانواده یا پزشک دیگری صحبت کنید. در طول این مکالمه، هر آنچه را که در حین مراقبت از بیمار احساس می کنید، به وضوح بیان کنید . از احساسات خود خجالت نکشید، یک پزشک آنها را درک خواهد کرد. هرچه بازتر باشید، بهتر است، بنابراین او می تواند دقیق ترین و موثرترین توصیه ها را به شما بدهد.

*شاید فکر کنید که نباید عواطف و دردسرهای خود را به دوش مردم بکشید. با این حال، صحبت در مورد موقعیت می تواند استرس را کاهش دهد. با خانواده خود، افرادی که به آنها اعتماد دارید و دوستشان دارید و دوستانی که می توانند از شما حمایت کنند صحبت کنید.

* افرادی که باید دائماً از یک بیمار مزمن مراقبت کنند ممکن است به دلیل این وضعیت در معرض برخی مشکلات سلامتی قرار گیرند. مراقب سلامتی خود باشید. رژیم غذایی متعادل داشته باشید، سعی کنید به اندازه کافی بخوابید، ورزش کنید. از مراقبت از خود غافل نشوید.

*درباره وضعیت پزشکی بیماری که از او مراقبت می کنید اطلاعاتی دریافت کنید. شما می توانید این کار را با صحبت با پزشک خود، مطالعه منابع مناسب در مورد این موضوع و ارتباط با گروه های پشتیبانی انجام دهید. این به شما حس کنترل می دهد.

*مراقبت معمولاً یک مسئولیت تمام وقت است و باید با مسئولیت هایی مانند کار کردن در یک شغل پولی و مراقبت از کودکان همراه باشد. به همین دلیل سازماندهی مهم است. با خانواده خود برنامه ای ایجاد کنید که به همه شما کمک می کند سازماندهی شده و کارهایی را که باید انجام دهید مدیریت کنید. فراموش نکنید که مواردی مانند ملاقات با دوستان و بیرون رفتن با هم را در برنامه قرار دهید.

* خدمات اجتماعی مانند مراقبت های بهداشتی در خانه را تحقیق کنید. ببینید آیا موسساتی در اطراف شما وجود دارند که خدماتی مانند حمایت غذایی و مشاوره ارائه می دهند.

*به یک گروه پشتیبانی بپیوندید تا احساسات و تجربیات خود را با افرادی که در موقعیتی مشابه شما هستند به اشتراک بگذارید و از تجربیات آنها بهره مند شوید.

*افراد ممکن است در درک و پذیرش اینکه نیاز به کمک دارند مشکل داشته باشند. اگر به طور منظم از یک بیمار مزمن مراقبت می کنید، طبیعی است که احساسات منفی مانند خستگی، تنش و ناامیدی را تجربه کنید. ممکن است صحبت با یک متخصص در مورد احساسات خود کمک کند. به دنبال درمانگری باشید که در نوع مشاوره مورد نیاز شما متخصص باشد. پزشک می تواند در این مورد به شما توصیه کند.

علائمی که نشان دهنده استرس شدید و افسردگی است

استرس مراقبت از یک عزیز می تواند طاقت فرسا شود. با مرور علائم زیر وضعیت خود را ارزیابی کنید. در صورت لزوم، به پزشک مراجعه کنید که می تواند به شما در مدیریت احساسات و استرس کمک کند.

*احساس سرگیجه یا درماندگی

* عصبانیت بیش از حد نسبت به شخص مورد مراقبت، خانواده یا خود

*اضطراب یا تحریک پذیری

*مشکلات خواب (زیاد خوابیدن یا کم خوابی)

*مشکلات سلامتی مانند سردرد، سرماخوردگی مکرر، مشکلات گوارشی، سوزش سر دل، کمردرد

*به راحتی یا بدون دلیل گریه می کند

* قطع ارتباط از زندگی اجتماعی، ارتباط کمتر با مردم

*احساس ناامیدی، درماندگی، غمگینی

*احساس بی ارزشی یا گناه

*تغییر اشتها؛ افزایش یا کاهش وزن ناخواسته

*احساس بیقراری

* نشان دادن علاقه کمتر به تمایلات جنسی

*در به خاطر سپردن، تمرکز یا تصمیم گیری مشکل دارند

*از دست دادن علاقه به چیزهایی که قبلاً از آنها لذت می بردید یا دیگر از آنها لذت نمی بردید

*افکار درباره مرگ یا خودکشی

مقاله قبلی ما: چه زمانی نوزادان می توانند آب بنوشند؟ در مقاله ما با عنوان زمان آب دادن به نوزاد و اطلاعاتی در مورد آب دادن به نوزاد آورده شده است.