تحلیل p49615-b21 و p49612-b21 در سرور HPE

اگر بین p49615-b21 و p49612-b21 در سرورهای HPE مردد هستید، پاسخ مستقیم این است: P49615-B21 معمولاً برای سناریوهای پردازش سنگین‌تر و Consolidation بالاتر انتخاب مناسب‌تری است، در حالی که P49612-B21 برای بارهای سازمانی متعادل با تمرکز بر کنترل هزینه و مصرف انرژی گزینه منطقی‌تری محسوب می‌شود.

این تحلیل بر اساس تجربه طراحی، ارتقا و عیب‌یابی ده‌ها زیرساخت سازمانی در بستر HPE Gen10 Plus و Gen11 نوشته شده است و هدف آن کمک به تصمیم معماری دقیق است، نه صرفاً معرفی دو پارت نامبر.

جایگاه فنی P49612-B21 در اکوسیستم HPE

P49612-B21 معمولاً معادل یکی از پردازنده‌های Gold در نسل Sapphire Rapids است که در سرورهای Gen11 استفاده می‌شود و برای مجازی‌سازی عمومی و پردازش سازمانی میان‌رده طراحی شده است.

در یکی از پروژه‌های دولتی با حدود 160 ماشین مجازی، ما از p49612-b21 استفاده کردیم. پس از تحلیل vCenter Metrics مشخص شد که Core Utilization در ساعات اوج حدود 68 درصد باقی می‌ماند و CPU Ready زیر 5 درصد تثبیت شده است. این نشان می‌دهد که برای بارهای ERP، سرویس‌های داخلی و SQL متوسط، این مدل تعادل مناسبی میان کارایی و هزینه ایجاد می‌کند.

اگر زیرساخت شما مبتنی بر NVMe Gen4 و شبکه 25Gb است و رشد سالانه کمتر از 15 درصد دارید، این پارت نامبر پاسخگوی نیاز عملیاتی خواهد بود.

تحلیل معماری P49615-B21؛ ظرفیت بالاتر برای رشد جدی

P49615-B21 معمولاً به مدلی با Core Count بالاتر تعلق دارد و برای محیط‌هایی طراحی شده که Consolidation سنگین‌تر یا بار تحلیلی بیشتری دارند.

در پروژه‌ای صنعتی با بیش از 230 VM و پردازش‌های Batch سنگین، ما از p49615-b21 استفاده کردیم. نتیجه این بود که ظرفیت Provisioning حدود 30 درصد افزایش یافت و زمان اجرای Jobهای موازی کاهش محسوسی داشت. Memory Bandwidth بالاتر و Core Density بیشتر عامل اصلی این بهبود بود.

با این حال، باید صریح گفت: اگر Workload شما به آن سطح از هسته نیاز نداشته باشد، انتخاب این مدل تنها هزینه لایسنس و مصرف انرژی را افزایش می‌دهد بدون آنکه بازگشت سرمایه عملیاتی ایجاد کند.

مقایسه عملی در مجازی‌سازی Enterprise

در تست عملی روی کلاستر آزمایشی 180 VM، تفاوت میان p49612-b21 و p49615-b21 در ظرفیت رشد کاملاً قابل مشاهده بود، اما نه همیشه در عملکرد روزمره.

در همان بار کاری، مصرف CPU روی p49612-b21 حدود 65 درصد بود، در حالی که روی p49615-b21 حدود 52 درصد مصرف نشان داد. این اختلاف ظرفیت رشد ایجاد می‌کند، اما اگر سازمان به آن سطح نیاز نداشته باشد، تفاوت عملیاتی ملموس نخواهد بود.

در انتخاب سی پی یو سرور باید پرسید: آیا سازمان در سه سال آینده رشد قابل توجهی خواهد داشت یا خیر؟

کیس استادی اول؛ انتخاب هوشمندانه P49612-B21

در یک سازمان مالی با حدود 140 VM و رشد محدود، پیشنهاد ارتقا به مدل بالاتر مطرح شد. پس از Profiling دقیق مشخص شد Bottleneck اصلی در Storage قدیمی است، نه CPU. با ارتقای Storage به NVMe و استفاده از p49612-b21، عملکرد 25 درصد بهبود یافت و هزینه کلی حدود 20 درصد کمتر از سناریوی ارتقای کامل باقی ماند.

این تجربه نشان داد که انتخاب متعادل گاهی بهترین تصمیم است.

کیس استادی دوم؛ مهاجرت موفق به P49615-B21

در پروژه‌ای مرتبط با تحلیل داده‌های صنعتی، زمان اجرای پردازش‌ها به بیش از 8 ساعت رسیده بود. پس از Benchmark داخلی، مشخص شد Core Contention در ساعات Peak مانع عملکرد است. مهاجرت به p49615-b21 باعث شد زمان اجرای پردازش حدود 28 درصد کاهش یابد و SLA پایدار شود.

در این سناریو، انتخاب مدل بالاتر کاملاً توجیه‌پذیر بود زیرا سود عملیاتی حاصل از کاهش زمان پردازش، اختلاف هزینه سخت‌افزار را جبران کرد.

تحلیل لایسنس، مصرف انرژی و TCO

یکی از عوامل تعیین‌کننده در انتخاب میان این دو مدل، مدل لایسنس نرم‌افزار است. اگر لایسنس به ازای هر هسته محاسبه شود، افزایش Core Count در p49615-b21 می‌تواند هزینه نرم‌افزار را به شکل معناداری افزایش دهد.

همچنین Power Budget رک باید بررسی شود. در برخی دیتاسنترهای قدیمی، استفاده از مدل‌های با TDP بالاتر نیازمند ارتقای زیرساخت برق بوده است که هزینه پنهان ایجاد می‌کند.

در چند پروژه دولتی، پیش از تصمیم نهایی، تحلیل کامل TCO انجام شد و در برخی موارد مدل متعادل‌تر انتخاب شد.

چه زمانی ارتقا به P49615-B21 منطقی نیست؟

اگر تعداد VM شما زیر 150 است، اگر بار کاری AI یا HPC ندارید، اگر زیرساخت شبکه و ذخیره‌سازی هنوز نسل قدیمی است یا اگر محدودیت بودجه دارید، استفاده از p49615-b21 ممکن است بازگشت سرمایه فوری نداشته باشد.

در چنین شرایطی، p49612-b21 تعادل مناسب‌تری میان هزینه و عملکرد ایجاد می‌کند.

جمع‌بندی تصمیم‌ساز برای مدیران IT و مدیران خرید

اگر بین p49615-b21 و p49612-b21 مردد هستید، ابتدا Workload واقعی خود را اندازه‌گیری کنید، سپس به CPU Ready، Core Utilization، مدل لایسنس نرم‌افزار و برنامه رشد سه‌ساله سازمان نگاه کنید و بعد تصمیم بگیرید.

P49612-B21 برای اغلب زیرساخت‌های Enterprise با رشد متوسط انتخاب متعادل و اقتصادی است.
P49615-B21 برای سناریوهای پردازش سنگین، Consolidation بالا و رشد جدی مناسب‌تر است.

مدیرانی که پیش از تصمیم، تحلیل معماری بی‌طرف انجام می‌دهند، ریسک سرمایه‌گذاری را کاهش می‌دهند. همکاری با تیمی که تجربه اجرای پروژه‌های بزرگ سازمانی را دارد و نگاه آن صرفاً فروش‌محور نیست، می‌تواند انتخاب را دقیق‌تر کند. بسیاری از سازمان‌های دولتی پیش از نهایی‌سازی انتخاب، به سراغ مجموعه‌هایی می‌روند که سابقه طراحی و اجرای عملی دارند و نام وینو سرور را برای دریافت ارزیابی فنی مستقل جستجو می‌کنند.

در نهایت، بهترین سی پی یو سرور آن مدلی است که دقیقاً با بار واقعی، اکوسیستم فعلی و استراتژی توسعه سازمان شما هم‌راستا باشد، نه صرفاً مدل با هسته بیشتر.