عمومی

گویش‌های من‌درآوردی خانگی صمیمیت می‌آورد

اگر اتفاقاً صحبت هایی را که بین اعضای خانواده در جریان است بشنوید، متوجه خواهید شد که آنها از کلمات و عباراتی استفاده می کنند که شما معنی آنها را نمی دانید. این اصطلاحات که «بومی» نامیده می شود، محصول طول عمر مردم است. بسیاری از آنها در واقع کلمات بی معنی هستند که توسط بچه های خانواده ساخته می شوند یا ناشی از اشتباهات خنده دار هستند که باعث ایجاد حس صمیمیت و آشنایی در خانواده می شود. تحقیقات جدید نقش مهم این واژه ها را در معنا بخشیدن به خانواده نشان می دهد.

به گزارش مجله سلامتی ایران، مجله جوان ادامه داد: بسیاری از ما زبان خصوصی داریم، کلماتی که مختص زندگی خانوادگی ماست. ممکن است والدینتان در کودکی به شما لقب داده باشند و حالا که بزرگ شده اید به این کار ادامه دهید. شاید شما یک اشاره کلی به یک جوک یا آهنگ قدیمی داشته باشید. این کلمات نام هایی هستند که شما عزیزان خود را صدا می کنید [مثل عزیزم، قشنگم و…], جوک ها و میم های شخصی [عقاید یا رفتارهای مشترک‌تان در یک گروه]نوآوری ها از دل به اصطلاح خانه یا خانواده و زندگی در محیط های نزدیک و صمیمی بیرون می آیند. در دوران کرونا، ما زمان بیشتری را در چنین محیط هایی می گذرانیم و به همین دلیل قوانین گروه ما بر این اساس تغییر کرده است.

سینتیا گوردون، دانشیار زبان‌شناسی در دانشگاه جورج تاون و نویسنده کتاب «معناسازی، ایجاد خانواده»، بخش زیادی از دوران حرفه‌ای خود را در زمینه گفتار خانوادگی گذرانده است. گوردون می گوید: “هر گروه از اعضا برای مدت طولانی در تماس نزدیک با یکدیگر بوده اند و خود را متفاوت می بینند و به تدریج از زبان به نوعی استفاده می کنند.” گوش دادن به صدای ضبط شده خانواده های دیگر مانند غرق شدن در دنیایی متفاوت است.

خبر مرتبط:  مشاغل و صنوف یزد هفته آینده مجاز به فعالیت تا ساعت ۱۶:۳۰ هستند - خبرگزاری آنلاین | اخبار ایران و جهان

همه ما در موقعیت های مختلف به طور متفاوتی صحبت می کنیم (که تعجب آور نیست) بسته به مخاطب و هدف گفتگو. یک روز گفتگوی ما رسمی است و از پروژه برای ارائه به همکاران استفاده می شود و روز دیگر یک گفتگوی بی اهمیت در اولین قرار ملاقات است. زبان ما همیشه بسته به شرایط و مخاطب تغییر می کند.

سخنرانان خانگی بخشی از بافت صمیمی زبان هستند، یعنی چگونه ما در پشت صحنه با نزدیک ترین افراد زندگی خود “صحبت می کنیم”. خانه آنها در واقع زبان آشنای خانه ماست و با آن می توانیم حریم خصوصی خود را با تمام شباهت هایش بیان کنیم. گویش‌های خانگی از انواع خانواده‌ها می‌آیند: بزرگ، کوچک، منتخب، یا به قول یکی از دوستان، «قرنطی» (خانواده یا گروهی از دوستان که یکدیگر را در طول قرنطینه در حالی که از افراد دیگر دور هستند می‌بینند). با گذشت زمان، این قوانین ممکن است در حلقه خانواده ما مستقر شوند.

چه چیزی الهام بخش زبان های خانواده است؟ به طور کلی، زمان زیادی را با هم بگذرانید و تجربیاتی را که در یک گروه اتفاق می افتد به اشتراک بگذارید. کودکان اغلب معماران یک واژگان جدید هستند، به ویژه در طول یادگیری زبان. در بازی هایی با آزمون ها و عیوب کودکان و صداها و معانی، کلمات آزمون های بازیگوش آنها گاه به گوش همه اعضای خانواده می رسد و گاه به میراث زبانی خانواده منتقل می شود. بسیاری از کلمات محاوره ای نیز در فرآیند ایجاد یک رابطه صمیمی جدید تولید می شوند، زمانی که همسران یا دوستان راه های خصوصی برای ابراز عشق یا گفتگوهای دشوار ایجاد می کنند تا از مرز مبهم بین آشنایی و صمیمیت عبور کنند.

خبر مرتبط:  امروز موضوع امر به معروف و نهی از منکر باید در صدر واجبات باشد - خبرگزاری آنلاین | اخبار ایران و جهان

خانه دارها به ما احساس خانواده می دهند. زبان، چه خصوصی و چه در درون گروه، حس صمیمیت را تقویت می کند و هویت ما را می سازد. در مطالعه ای در مورد استفاده از کلمات غیرمعمول بین زوج ها، محققان دریافتند که زبان شخصی احساس صمیمیت را برمی انگیزد و اغلب در تلاش های ارتباطی یا هماهنگی بیان می شود. وقتی خانواده‌ها از کلمات محاوره‌ای استفاده می‌کنند، داستان‌ها و آیین‌ها و خاطراتی را تقویت می‌کنند که آنها را به عنوان یک گروه به هم پیوند می‌دهد. گوردون می گوید: “هر بار که آنها از این کلمه استفاده می کنند، به تمام کلمات قبلی که استفاده می کردند اشاره می کنند.” با این کار، آنها به نوعی «وضعیت خانوادگی» خود را تصدیق می کنند و رابطه خود را دوباره برقرار می کنند.»

زندگی خانگی ما در طول اپیدمی کرونا تغییر کرده است. از آنجایی که زبان به رابط پر دردسر و انسانی ما برای برخورد با دنیای اطراف تبدیل می شود، با تغییر ما تغییر می کند. کووید 19 یک رویداد بزرگ در زندگی جمعی ما است که متأسفانه کلمات جدیدی را به گوشه و کنار ما وارد کرده است: شهر، قرنطینه، کروکانا (افرادی که قوانین کرونا را رعایت نمی‌کنند و آن را فراگیرتر می‌کنند یا نیازهای مردم). ، شکستن زنجیره و سایر بیماری های همه گیر.

من با دوستانم تماس گرفتم تا داستان هایی را در مورد دخترانشان برایم بفرستند. امی فریر، یک معلم ویولن 38 ساله که در گروسولی، کالیفرنیا زندگی می کند، اصطلاح “کوارانتوم” را به عنوان “کلمه ای خنده دار برای شکم تازه بزرگ ما” توصیف می کند. من اخبار زیادی خواندم. «مثلاً می‌توانم از مال خودم بپرسم؟ شوهر، هنوز ترامپ هستی؟ یعنی باید گوشی را بگذارد و بخوابد.

خبر مرتبط:  جزئیات مالیات آپارتمان‌ها و باغ‌ویلاهای لاکچری

همانطور که تحت فشار شرایطی زندگی می کنیم که به نظر می رسد یک غرغر دائمی و تاریخی است، ممکن است وسوسه شویم که این کلمات را پیش پا افتاده، سبک دل و گاهی شرم آور بدانیم. اما هرکسی که با آنها صحبت می کنم به سخنرانان خودشان احترام می گذارند. او از گفتن آن خوشحال شد و این سخنرانان را مصداق صمیمیت در خانه آنها دید. وقتی صحبت می‌کردیم، تبادل انرژی بین ما احساس می‌شد، که ترکیبی از غرور و آسیب‌پذیری بود که آن‌ها با واژگان خانوادگی خود به اشتراک می‌گذاشتند. گوردون گفت اشتراک در خانه با دیگری به معنای اجازه دادن به افراد غریبه در جامعه است. “واقعیت این است که ما لحظه به لحظه خانواده خود را به زبان روزمره می سازیم.”

به نقل از: سایت مترجم / نویسنده: کاترین حمز / مترجم: علیرضا شفیع نسب / مرجع: آتلانتیک

انتهای پیام/