عمومی

مین‌های بچه‌خوار در غرب کشور

بر اساس آمار مین های زمینی کشور، مناطق معدنی ایران از پایان جنگ تاکنون 3000 کشته و 7000 کشته داشته اند. قربانیان بیشتر از اهالی روستاهای مجاور این مناطق هستند و ناخودآگاه با این مین ها مواجه شده اند.

به گزارش مجله سلامتی ایران، «شروند» در ادامه نوشت: به عنوان مثال در 18 دی ماه 4 نوجوان ایلامی بر اثر انفجار جنگ و ترکش های مین رها شده در منطقه تفریحی مجروح و دو تن از آنها قطع شدند. محل. “آموزش خطر مین” یکی از فعالیت های مرکز ملی مین زدایی با همکاری کمیته بین المللی صلیب سرخ و هلال احمر در 18 سال گذشته است.

مناطق پاکسازی شده نیز امن نیستند

دو سال پیش نیز امیرعلی ۶ ساله بر اثر انفجار مین در زمین بازی روستاهای سومنگرد کشته شد. هیچکس نمی دانست سر من چگونه و از کجا در زمین بازی مشترک بچه های روستا پیدا شده بود و در یک چشم به هم زدن صدای انفجار آن را شنید.

یا اخیرا در مناطق گردشگری مهران چگونه زندگی 4 نوجوان برای همیشه تغییر کرد. بر اساس گزارش مرکز ملی مین زدایی، در طول جنگ تحمیلی 16 میلیون مین در مرزهای غربی ایران کار گذاشته شد که یک درصد از این مناطق هنوز پاکسازی نشده است. کوه ها، تپه های ماسه ای و برخی مناطق، تپه ها و مکان های صعب العبوری که دسترسی به آنها سخت است.

حسن منصوری نماینده طرح معادن خوزستان گفت: با کمک نمادهای بین المللی مناطق جنگل زدایی شناسایی شد. اگرچه در سال های اخیر اکثر مناطق پاکسازی شده است، اما مطمئن نیستیم که این منطقه امن است، زیرا عوامل زیادی باعث جابجایی مین ها و مواد منفجره شده است. به عنوان مثال در سیل می توان برخی از این معادن را به مناطقی که در معدن نیست منتقل کرد.»

خبر مرتبط:  روایتی از ساده‌زیستی شهید باهنر

یا مین هایی که با گذشت زمان تغییر شکل می دهند، با باد و باران از لایه های زیرین خاک به سطح می آیند و به مرور زمان حساس می شوند و با کوچکترین ضربه ای می توانند منفجر شوند.

فروش معدن و ملات به عنوان ضایعات

با افزایش تعداد عشایر در هر منطقه، احتمال برخورد با سلاح های غیر منفجره افزایش می یابد. چرای احشام در مناطق متروکه، تردد افراد از مرزها، عبور از کاروان های سبک مسافربری و جمع آوری زباله هایی مانند ضایعات فلزی در مناطقی که مشکوک به معدن هستند، از دلایل اصلی انفجار این مین ها و افزایش تلفات هستند.

«سال گذشته، خانواده‌هایی که برای جمع‌آوری زباله در یک مکان علامت‌دار رفته بودند، تصادف کردند. این افراد که برای امرار معاش به سراغ این زباله های خطرناک رفته بودند، آن ها را بردند و به اندیمشک بردند، جایی که سال ها جنگ است و مین ها کار نمی کنند. مین در اندیمش منفجر می شود.

آموزش خطر مین برای کاهش تلفات در چنین حوادثی در هلال احمر آغاز شد. از سال 1362 علاوه بر جمعیت روستایی، عشایر و مسافران سبک نیز از این آموزش ها بهره مند شدند. منصوری می گوید: این آموزش ها منجر به شناسایی و خنثی سازی 3 مین در خوزستان، غرب کرخه و شوش تا سال 2021 شده است.

قربانیان پیاده به سمت مرز مهران می رفتند

منطقه مرزی مهران و دهلران دارای زمین های مین گذاری شده در زمان جنگ در استان ایلام است. «پرستو جنگنه» مربی ای است که بیش از 8 سال است که روی پروژه مدیریت ریسک معدن در مهران کار می کند.

خبر مرتبط:  تقویت سیستم ایمنی و سلامت ریه با ۶ میوه زمستانی

وی گفت: گروه‌های عشایری به همراه روستاییان ساکن منطقه به مناطق معدنی می‌آیند. هر سال که عشایر وارد منطقه می شوند به سراغ آنها می رویم و در مدارس عشایری درباره مین صحبت می کنیم. آموزش بزرگسالان هم داریم. جمعیت در حال تغییر است و مردم هنوز از خطرات بمب های زمینی بی خبرند».

او کودکان و خانواده‌هایی را که در سال‌های اخیر قربانی یا معلول مین شده‌اند، به یاد می‌آورد و اغلب تجربیات خود را در کلاس درس توصیف می‌کند.

به گفته زنگنه، روزهای تلخ فعالیت او در این عرصه، روزهایی است که بچه ها با اشک می گریند: «می خواهم این چیزها را سریع بدانیم تا دست، چشم، پا و خانواده مان را از دست ندهیم. اعضا قربانی نبودند

خبر خوشحال کننده در این کلاس ها: «سال گذشته بچه ها در حیاط مدرسه ای در روستایی مشغول استخراج معدن بودند و به معلمان اطلاع دادند. مدرسه تخلیه شد و کارشناسان مرکز مین زدایی برای پاکسازی مین حاضر شدند.

او دانش آموزی را پس از کلاس به یاد آورد که گفت: “دیگر نمی خواهم پدرم را در یک منطقه خطرناک رها کنم.” این سخنان و اخبار آنها و سایر مربیان را تشویق می کند تا مسیر پرفراز و نشیب مناطق روستایی و عشایری را هدایت کنند.

مربی مین می گوید: «مین های خنثی شده به مرور زمان ظاهر می شوند. آنها به دلیل سیل و رانش زمین و حوادث دیگر آواره شده اند و از مناطقی که هیچ کس انتظارش را نداشت نقل مکان می کنند.

مانند رویداد اخیر ایلام؛ 4 نوجوان به مکان های توریستی نزدیک رودخانه رفته بودند که افراد زیادی رفت و آمد می کردند. با این حال تصادفی رخ داد و متأسفانه دو نفر از آنها قطع شد.»

خبر مرتبط:  از شایعه تا واقعیت/مردم:آب قطع است،قصمی:جیره بندی نداریم - خبرگزاری آنلاین | اخبار ایران و جهان

10000 قربانی مین در انتظار حمایت هستند

هر چند بیش از 10000 نفر بر اثر انفجار سلاح هایی که پس از جنگ منفجر نشدند کشته یا مجروح شدند، اما تا سال 1372 قانونی برای حمایت از این قربانیان در کشور وجود نداشت.

اما با تشکیل کمیسیون ویژه در این خصوص و تصویب قانون از سوی استانداران، افراد کشته یا مجروح بر اثر انفجار این مین ها شناخته شده و بهره مند می شوند. حمایت حقوقی از این پروژه

این قانون در سال 1369 توسط ماده 2 دولت ها برای تسریع و سهولت در روند برخورد با این افراد وضع شد. با این حال، بسیاری از این قربانیان هنوز نمی توانند حمایت مورد نیاز خود را دریافت کنند. به عنوان مثال، افرادی که بیش از 2 سال است در میدان های مین مجروح شده اند و هنوز حمایتی دریافت نکرده اند.

فقدان نقشه های دقیق مناطق مشخص شده، حذف مین های زمینی در داخل مرزها را در 30 سال گذشته کند کرده است. مین هایی که بیشتر آنها توسط دولت عراق و برخی توسط ایران کار گذاشته شده بود.

البته با گذشت زمان و حرکت احتمالی این مین ها، داشتن نقشه مناطق مین گذاری شده موثرتر نخواهد بود.

انتهای پیام/