عمومی

موضوع قاچاق جنسی زنان و رسانه ملی

در این مقاله در سه بخش با محوریت نگاه رسانه ملی به این موضوع می پردازیم.

پرده اول: از «بادوک» تا «لاتاری».

شبکه تلویزیونی ایران شو شب گذشته فیلم ایرانی لاتاری را در پربیننده ترین ساعت خود که معمولاً مختص فیلم های اکشن جذاب و خارجی است، روی آنتن برد. لاتاری فیلمی درباره قاچاق زنان و دختران ایرانی به دبی به کارگردانی محمدحسین مهدویان و تهیه کنندگی سیدمحمود رضوی در سال 1375 است و در همان سال نامزد دریافت سیمرغ بلورین دهه فجر شد. جشنواره بین المللی فیلم این دو با تولید مشترک فیلم‌هایی مانند داستان نیمروز و ردکان، اکنون جزو فعال‌ترین فیلم‌های سینمای سیاسی هستند.

لاتاری داستان پسر ایرانی است که به دلیل فشار مالی برای کار حسابداری به دبی می رود و پس از اتفاقاتی در آنجا به قتل می رسد. قهرمان فیلم برای کشف حقیقت به دبی می‌رود و متوجه می‌شود که شاهزاده‌ای که قصد سوء استفاده جنسی از معشوقه‌اش را داشته، مقصر قتل است و در نهایت با کمک یکی از دوستانش و تحت حمایت او در فضایی حماسی انتقام می‌گیرد. مامور دولت را در نظر بگیرید اگرچه نام شاهزاده در فیلم (حمد) و ولیعهد دبی (همدان) تصادفی به نظر می رسد، اما فیلم بدون هیچ ملاحظه ای انگشت اتهام را به سمت شاهزاده دبی و دولت نشانه می رود. عامل در قتل شاهزاده، کشور همسایه نقش و دخالت را مشخص می کند.

این اولین فیلم در مورد قاچاق دختران و زنان ایرانی نیست و احتمالا آخرین هم نخواهد بود.

شاید سی سال پیش، اولین فیلم مجید مجیدی، زیوانگو را بتوان اولین فیلم در این زمینه دانست. در این گزارش آمده است که دختران ایرانی توسط واسطه ها خریداری و به زور به کشورهای همسایه منتقل می شوند. جالب است که این فیلم چندی پیش پس از سه دهه در رسانه ملی پخش شد که سطح روابط دو همسایه به سطح قبلی خود می رسد، شش سال بعد با اعزام سفیر امارات به تهران.

خبر مرتبط:  امروز موضوع امر به معروف و نهی از منکر باید در صدر واجبات باشد - خبرگزاری آنلاین | اخبار ایران و جهان

بین ساوین و لاتاری فیلم های دیگری نیز در این زمینه ساخته شد که از آن جمله می توان به «فقر و فحشا» اولین ساخته مسعود ده نمکی اشاره کرد که در سال 1382 اکران شد. این مستند که هرگز اکران عمومی نشد و مورد انتقاد بسیاری قرار گرفت، به موضوع قاچاق زنان ایرانی نیز می پردازد. ده نمکی البته یک سال پس از ساخت این مستند کتابی ناگفته درباره فقر سینمایی و فحشا نوشت و نسخه ای از آن را در اختیار مسئولان قرار داد.

جدای از پیچ و تاب های عجیب مضمون در فیلم ها، آنچه در همه این آثار رایج است، موضوع فقر است که به عنوان عامل پدیده قاچاق زنان نشان داده می شود. گفته می شود برخی از آنها دختر و زن به زور از ایران قاچاق شده اند، برخی گفته می شود قربانیان را فریب داده اند و برخی از آنها، برخی از آنها، خروج زنان و دختران از ایران یک سفر است. با اراده آزاد خود و با هدف کسب درآمد نشان داده می شود.

وظیفه دوم: واقعیت فرامرزی

بدون شک در بین هموطنان ما دختران و زنانی هستند که برای این منظور به کشورهای همسایه می روند که از نظر دین و فرهنگ و روحیه مردم ما شرم آور است. در این زمینه گزارش های مختلفی از کردستان عراق به ویژه از اربیل تا دبی منتشر شده است که نمی توان همه آنها را جعلی دانست. احتمالاً دلیل عدم صدور ویزای امارات برای دختران مجرد زیر 18 سال است که قصد دارند به تنهایی به دبی و امارات سفر کنند. در دنیای آزاد، تن فروشی به نام «سرویس اسکورت» یک تجارت محسوب می شود و با بیش از 40 میلیون کارمند دومین صنعت پولساز دنیا محسوب می شود، اما این درست نیست. دولت های همسایه فرش قرمز برای روسپی ها پهن کرده اند و یا با پدیده قاچاق سازمان یافته مبارزه می کنند و به همین دلیل شهروز سخنوری معروف به الکس مشغول کتک زدن زنان و دختران ایرانی و فرستادن آنها برای دیگران بود. دوبی و مالزی به دلیل استثمار جنسی اخراج شدند. الکس گفت، سخنگوی قوه قضاییه هفته گذشته یکی از اتهامات این مرد را ایجاد یک شبکه سازمان یافته فساد عنوان کرد و این مرد به اعدام محکوم شد.

خبر مرتبط:  از هوش مصنوعی در نشر معارف اسلامی بهره‌برداری شود - خبرگزاری آنلاین | اخبار ایران و جهان

پرونده الکس نشان داد که شبکه های سازماندهی شده ای برای این منظور وجود دارد که گاهی اوقات از حمایت افراد مهم کشور برخوردار است و در واقع زنان و دختران را نه با خرید یا سرقت آنها در ایران، بلکه با فعالیت های زیرزمینی و کمک به خروج و خروج آنها اسیر می کنند. بازاریابی برای آنها شکل گرفته است.

حقیقت این است که هنوز هیچ مدرکی مبنی بر همدستی دولت ها و مقامات کشورهای همسایه در این پدیده شوم ارائه نشده است، مثلاً مقامات یک کشور خاص در جنوب شرق آسیا. مردان و جوانان ایرانی که به همین صنعت معروف بودند کارت دعوت می فرستادند.

وظیفه سوم: آنچه می بینیم

محمد دادکان، رئیس سابق فدراسیون فوتبال در این باره اظهاراتی جنجالی دارد که آن را در تلویزیون هم مطرح کرده است. او پیش از این در زندگی نامه خود آورده بود: در راه سوئیس، در هتلی در امارات نشسته بودم که دختری آمد و از من پرسید شما آقای دودکان هستید؟ پرسیدم هفت هشت نفر از شما اینجا چه کار می کنید؟ همه بدون هیچ خجالتی به من گفتند که این کار ماست، چون زندگی مان نمی چرخد، می آییم اینجا کار می کنیم. او این موضوع را مایه شرمساری می داند و به کسانی که به دلیل دغدغه های مذهبی با حضور زنان در ورزشگاه ها مخالف هستند توصیه می کند به این مهم رسیدگی کنند.

نه تنها آقای محمد دادکان، هرکسی که پروازهای منظم به دبی داشته باشد و دقت کافی را داشته باشد، با زنانی که به تنهایی سفر می کنند مواجه می شود و ممکن است رفتار و پوشش آنها مشکوک باشد. این روزها پروازهای زیادی مسافران را به آرانی دبی منتقل می کنند. حتی شهری مانند مشهد هم اکنون با استفاده از یکی از دو شرکت هواپیمایی دولتی امارات روزانه به دبی پرواز می کند. هفته گذشته در 31 آگوست یکی از این پروازها را از دبی به مشهد گرفتم که به کرایه ارزانش هم معروف است. بیشتر مسافران از زائران بحرینی و بقیه مسافران متفرقه از جمله کارکنان شرکت، دانشجویان و مسافران اتصال از جاهای دیگر و از طریق دبی به مشهد بودند. ما نباید دیگران را بر اساس لباس قضاوت کنیم، بلکه وقتی رفتار و گفتار شفاف آنها برای دیگران به خصوص زائران تعجب آور است، باید فکر کنیم که مشکل کجاست، راه حل چیست.

خبر مرتبط:  چگونه حملات فیشینگ را شناسایی کنیم؟

منظور این است که هیچ حیله، اغوا، تهدید یا اجباری در کار نبوده، هیچ سازمانی به خروج کمک نکرده است و تنها هدف از این سفر کسب درآمد به اندازه هرکسی بوده است که خود را در فقر مطلق نمی بیند.

65