علمی و پزشکی

فرار ماماها از اتاق زایمان!

بسیاری از مردم فکر می کنند که یک ماما فقط می تواند بچه به دنیا بیاورد و بس. از سوی دیگر، ماماها در مورد بسیاری از مسائل مراقبتی آموزش دیده اند و چهار سال مطالعه کرده اند تا بتوانند به مادر، پدر و نوزاد کمک کنند و این روند را تا زمان یائسگی زن ادامه دهند.

تداخل کار ماماها و متخصصین زنان و زایمان، مسائل بیمه ای ماماها و افزایش فشار کاری باعث شد که برخی از ماماها به شبکه های بهداشت و درمان کشیده شوند و با مشکلاتی کار کنند. امروز (16 اردیبهشت) روز جهانی ماما است و دو ماما مشکلات و دغدغه های کاری خود را با هم در میان می گذارند. آیسانا میگویند.

وی نزدیک به 11 سال است که در این زمینه فعالیت می کند و در حال حاضر یکی از ماماهای پزشکان شهری شهرستان در استان مازندران است. با اینکه کارش را دوست دارد، اما از حقوق و مزایای آن راضی نیست: «ماماها در موقعیت‌های مختلف می‌توانند کار کنند، من کار می‌کنم، اما باید مراقب سلامت روان مردمی هم باشم. امنیت شغلی داشته باشیم و دولت ما در تمام سال‌هایی که کار کردم آمادگی رسیدگی به ماماها را نداشته باشد، بار مضاعفی بر دوش جامعه خواهد بود.» ۱۲ درصد حقوق باید توسط پزشک عمومی شبکه بهداشت و درمان پرداخت شود. استراحت توسط دانشگاه علوم پزشکی مجندران!

وی گفت: حدود پنج ماه است که دانشگاه علوم پزشکی به ما حقوق نداده است. دو میلیون و 100 هزار تومان از حقوق خود را از پزشکان دریافت می کنم که یک میلیون و 100 هزار تومان آن را حق بیمه می پردازم و دانشگاه مابقی حقوق ما را دیر پرداخت می کند. به نظر شما ماهانه یک میلیون تومان به عنوان ماما؟ روز جهانی ماما حتی در تقویم کشورمان هم درج نشده است! ما هر سال در این مورد صحبت می کنیم، اما متاسفانه صدای ما به گوش نمی رسد و هر بار اعتراض می کنیم، دولت می گوید بودجه نیست! من به عنوان ماما مطالعه می کنم و دوست دارم کار کنم.

خبر مرتبط:  ارتباط میزان بالای آنتی اکسیدان خون با ریسک کمتر زوال عقل

ممکن است برخی با خواندن این مطلب بگویند با این شرایط کار نکنید! چرا باید از چیزی که دوست دارم دور باشم؟ من عاشق مطالعه هستم و دوست دارم کار کنم. ما به این نیاز نداریم چرا از آن برای حل یک مشکل استفاده می کنیم؟ به ما گفته می شود که باید از سلامت روان مردم محافظت کنید. اما هیچ کس به سلامت روان ما اهمیت نمی دهد. به ما گفته اند که باید از ساعت 8 صبح تا 12 ظهر و 16 تا 20 در دو بای کار کنید. من به عنوان یک مادر و همسر چگونه باید زندگی خود را مدیریت کنم؟ کمترین کاری که دولت می تواند برای من انجام دهد این است که به موقع حقوقم را بدهد. اگر پزشک عمومی نیازی به همکاری با من نداشته باشد و بخواهد من را تغییر دهد، چه کاری می توانم انجام دهم؟ اگر شرایط بستری شدن را داشتم این کار را انجام می دادم اما متاسفانه همه شرایط یکسانی ندارند. متاسفانه جذب ماما در استان مازندران بسیار بد است و اگر سالی یک بار در آزمون شرکت کنند تنها یک نفر در این رشته استخدام می شود. به همین دلیل، بسیاری از ماماها ترجیح می دهند در این آزمایش شرکت نکنند. “زیرا چه کسی می داند چه چیزی آنها را قبلا جذب می کند.”

به گفته این ماما، کار در شبکه بهداشت و درمان برای ماماها آسانتر است و استرس کمتری نسبت به کار در بیمارستان دارد. این به این دلیل است که ماماها در بیمارستان خیلی باز نیستند و باید تابع مافوق خود باشند. به طور کلی، متخصصان زنان و زایمان که در بیمارستان کار می کنند مسئولیت کار خود را بر عهده نمی گیرند و در واقع همه کارها را به دوش ماما می اندازند و اگر اتفاقی بیفتد، ماما باید پاسخگو باشد: ما به متخصص زنان زنگ می زنیم، او می گوید. رئیس و او به بیمارستان نمی رود. ماما نمی تواند خودسرانه تصمیم بگیرد زیرا باید پاسخگو باشد. همه اینها باعث می شود که ماماها از اتاق زایمان فرار کنند.»

خبر مرتبط:  آمادگی اتریش برای اهدای یک میلیون دوز واکسن طی دو هفته آتی به ایران

او در مورد تفاوت ماما و متخصص زنان می گوید: «ماماها باید مراقب کار باشند». پزشک زنان یک پله بالاتر از ماما است و مادران باید سلسله مراتب را رعایت کنند و در مرحله اول به ماما و در مرحله بعد به متخصص زنان و زایمان مراجعه کنند. مثل یک پزشک خانواده که حدود هشت سال در برخی استان ها مانند مازندران و فارس پایلوت بوده تا هزینه های احتمالی را کاهش دهد. مردم باید بدانند که ماما می تواند خدمات و مراقبت های مامایی زیادی را قبل از انجام آن انجام دهد و در صورت نیاز به جراحی حتما با پزشک متخصص زنان مشورت کنند. یک خانم شش تا ۸۰ ساله به کمک ماما نیاز دارد. البته در مواردی گفته می شود که ماماها می توانند از بدو تولد به نوزاد کمک کنند; آگاهی در مورد مسائل خصوصی اعم از انجام و آموزش مسائل بهداشتی. از سوی دیگر، ماماها در کار خود بسیار متخصص هستند زیرا اغلب زایمان طبیعی انجام می دهند.»

منصوره زندی – ماما – 17 سال است که در این زمینه فعالیت می کند و هم اکنون در چلاس مشغول به کار است. تعداد بچه هایی که او به دنیا آورده است از بین رفته است. وی افزود: دغدغه های کاری در حوزه پرستاری زیاد است و یکی از آنها عقد قرارداد با بیمه ها است و روسای زیادی در تلاش هستند تا همکاران ما که دفتر دارند با بیمه گذاران قرارداد ببندند اما تاکنون “او می گوید. این اتفاق نیفتاد. متخصصان زنان و زایمان نیز به این موضوع اعتراض دارند. چون همزمان با آنها کار می کنیم و کشور ما پزشک است، هنوز مشکلات ماماها در این زمینه حل نشده است. اگرچه نسخه‌ها هنوز الکترونیکی هستند، اما در نسخه الکترونیکی به حوزه مامایی توجهی نشده است.»

خبر مرتبط:  زیست‌بوم پژوهش با تزریق سرمایه بخش خصوصی تثبیت می‌شود

این ماما توضیح می دهد: زایمان عمومی توسط ماماها و متخصصان زنان و زایمان انجام می شود، اما متخصصان زنان اغلب اقدام به جراحی می کنند. در استان مازندران تعداد سزارین ها نسبت به سایر نقاط کشور بیشتر است و از طرفی جمعیت پزشکان زنان در این استان زیاد است و کار متخصصان زنان به صورت جراحی است. بنابراین افزایش نرخ سزارین در این استان طبیعی است. اگرچه از نظر اقتصادی برای خانواده ها مفید نیست. البته با وضع قوانین، تعداد سزارین ها کاهش چشمگیری داشته و آگاهی مادران از زایمان عمومی افزایش یافته است. سزارین یک عمل مهم در حوزه زنان است و زنان بیش از پیش از دردهای شدید زایمان طبیعی می ترسند.

انتهای پیام/