بین الملل

غنی سازی بیشتر، موضع ایران را در مذاکرات بالا می برد/ اما اتلاف وقت به سود ما نیست

نه دولت مجاز به پیگیری آن در ایران بود و نه دیگر طرف های غربی از طرف خود ادامه مذاکره با دولت عجول را مشاهده کردند. در این میان شکافی به وجود آمد که چیزی جز شخصیت و روح برجامی در دولت اوباما باقی نماند.

با این حال، ایران و غرب با چندین مشکل اساسی روبرو هستند.

ایران خود را غمگین می داند. نه از منافع اقتصادی برجام بهره مند شد و نه آمریکا به دلیل بی مسئولیتی خود توانست شکایت کند. متاسفانه در ماجرای تغییر دولت آمریکا، سیاست های نادرست رسانه ها و گرایش های خصمانه در نظم بین المللی و روابط بین الملل کار را به بن بست کشاند و اکنون صحنه بین المللی مملو از تکرار تخلفات ایران است!

این یک روند نامطلوب است که صحنه روابط بین الملل را شکل داده و از نظر حقوقی و عدالتی تبیین نمی شود. در این مورد، تنها کشورهای برنده آنهایی هستند که تعادلی بین حقایق و واقعیت های موجود و توانایی عمل ایجاد می کنند.

از سوی دیگر ایران می تواند به اهداف مورد نظر خود دست یابد. مجموعه فشارهای اسرائیل و کشورهای عربی برای مخالفت با برنامه هسته ای ایران و فقدان متحدان معتبر برای ایران، حوزه نفوذ ایران را محدود کرده است. در این میان، ایران اما به اقدامات استراتژیک و امنیتی روی آورده است. گسترش فعالیت هسته ای و غنی سازی سریعتر.

این مشکلی است که می تواند اهرم فشاری علیه کشورهای غربی باشد. در این میان، ایران امیدوار است با احساس نگرانی و خطر از سوی اروپا، اسرائیل و برخی کشورهای مرتجع عربی از فرصت استفاده کند.

خبر مرتبط:  مقام ارشد روس: تحرکات ناتو منجر به تهدیدهای فزاینده نظامی شده است

اما این بازی خطرناک است. اثربخشی این سیاست به انعطاف پذیری و انعطاف پذیری چنین استراتژی بستگی دارد. اما بزرگترین مشکل ایران این است که نمی داند از بورژوازی و مذاکره چه می خواهد. مجموعه مشکلات و تنوع، شانس ایران را تهدید می کند.

به عنوان مثال تیم وزارت خارجه را در نظر بگیرید. امیرعبداللهیان دیپلماتی است که اگرچه مورد تایید حوزه است اما قواعد بازی دیپلماتیک را می داند. بالاخره زبانشان دیپلماتیک است. از سوی دیگر معاون سیاسی وی اصالتاً از اردوگاه غیرمذهب و مخالف گفتگوهای مساعد با غرب بود نه دشمن برزام. باقری برگرفته از سنت سیاسی و شکست خورده سعید جلیلی درباره بورژوازی است. با عبدالله خیلی فرق داشت. وزیر امور خارجه کارنامه خوبی در موفقیت این پرونده می بیند. موفقیت او در تضاد با آرمان های معاونش است. مسئله کلیدی این است که چگونه می توان مذاکره کرد و امتیازی را که با آن مخالف هستید به دست آورد! شاید در این میان نقش ابراهیم ریس آموزنده باشد. رئیس جمهور که شناخت زیادی از مشکلات کشور دارد، راه حل برجام را فراری معتبر برای عبور از بحران های موجود و قریب الوقوع می داند. این بدان معناست که رئیس جمهور باید زمینه را برای رسیدگی به این موضوع با وزیر خارجه خود فراهم کند.

عامل دوم و اساسی‌تر برای ایران، استراتژی نگاه به روابط خارجی با جهان غرب است. تا زمانی که مقامات ایرانی احساس نکنند با خرید و بازی برای انتخاب مکان یا زمان مذاکرات می توان به یک هدف استراتژیک در پشت صحنه دست یافت، به نظر نمی رسد به نتیجه مطلوب برسد.

خبر مرتبط:  سرای نوآوری دانشگاه آزاد اسلامی واحد ایلام‌ افتتاح شد/ دیدار صمیمانه دکتر طهرانچی با اساتید و کارکنان واحد ایلام

با وجود بحث معامله، آنچه در آینده مهم است، وضعیت سیاسی و اقتصادی دولت ریاست جمهوری است که کارکرد روابط با جهان را تعیین می کند. شواهد و دستاوردهای قبلی سیاست «نگاه به شرق» ناکارآمدی خود را نشان داده است.
به نظر من شرقی وجود ندارد. شرق و غرب راه را برای روابط بین الملل هموار کرده است. دنیای چند ضلعی بر سیاست های اقتصادی شرکت ها و دولت های حامی آنها متمرکز است. بر اساس این قاعده، نه چین و نه روسیه هیچ فعالیت اقتصادی یا بین المللی خارج از کنترل روابط اقتصادی بین المللی ندارند.
ایران باید بررسی شود. شاید اگر نتوانند به دولت روحانی اعتماد کنند! این دولت انقلابی می تواند محل اعتماد و رهبری تحولات استراتژیک باشد. اگر این امر به سرعت تغییر نکند، حتی نهادهای مذهبی سنتی و کلاسیک نیز به آنچه در داستان آیت الله العظمی صافی می بینیم پاسخ خواهند داد.

اما مشکل برجام از منظر غرب نیز نگران کننده است. شکاف چند ساله و تعلیق تعهدات دوجانبه، ابهاماتی را در خصوص تعهدات ایران و پایان تحریم‌های تسلیحاتی، تحقیقاتی، پیشنهادی و تحریم‌های بین‌المللی ایجاد کرده است. ایالات متحده تضمین نمی کند که در دولت های آینده و حتی در دولت بایدن از برجام خارج نشود. اتحادیه اروپا نمی تواند قول دهد که ایران از مزایای اقتصادی بورژوازی نهایت استفاده را خواهد برد. نوعی رند امپریالیستی در نگاه این دولت ها در مورد کشورهای جهان سوم مانند ایران وجود دارد. منافع اسرائیل و اصرار عربستان سعودی بر حل مناقشه را نمی توان نادیده گرفت. بنابراین، تلاش برای ایجاد شکاف بین منافع اسرائیل و عربستان ضروری است. توصیه می شود که مذاکرات با عربستان سعودی با سرعت بیشتری ادامه یابد. این می تواند بخشی از حل و فصل اختلافات ارضی ایران محور بدون دخالت دیگران باشد. با وجود دو گرایش افراطی در تهران و ریاض، نمی توانیم یکدیگر را انکار کنیم. تاریخ و جغرافیا ما را به هم نزدیک کرده است.
در پایان باید توجه داشت که عزت و کرامت همه ملت ها، حفظ قدرت اقتصادی و ارزش های انسانی آنهاست. برای رسیدن به این هدف، هیچ هزینه ای توجیه نمی شود. از چنین منظری، شاید واقعیت های موجود و اجتناب ناپذیر حکومت داری، دولت را وادار کند تا کارهای ناتمام رقیب خود را که با اصلاح امور اداری و اعلام وحدت حاکمیت آغاز کرده بود، بهتر انجام دهد. در غیر این صورت ماه عسل دولت ریاست جمهوری خیلی زودتر از نوروز به پایان می رسد و زمستان سرد شرایط کشور را پنهان می کند. امید.

خبر مرتبط:  انتشار تصاویر وحشتناک از بی‌رحمی پلیس آمریکا/عکس

23302