استان ها

دانشمندان شنیدن صدای یک سیاه‌چاله را ممکن کردند

مطالعه جدیدی توسط دانشمندان موسسه فناوری ماساچوست (MIT) نشان می دهد که چگونه سیاهچاله های کلان جرم یا سیاهچاله های کلان جرم در شکل گیری کهکشان های میزبان خود نقش دارند.

به گزارش مجله سلامتی ایران و به نقل از انگجت، برای سال‌ها، سیاه‌چاله‌ها برای انسان نامرئی بودند و صرفاً فرضیه‌ای داشتند، اما هرگز دیده نشدند. چندی پیش اولین تصویر از یک سیاهچاله در جهان فاش شد و حالا اگر انتظارش را نداشته باشیم می توانیم صدای یک سیاهچاله را بشنویم.

تیمی از دانشمندان مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) در حال بررسی پژواک سیاهچاله‌ها هستند تا نوری بر مناطق عمدتاً پنهان فضا-زمان بتابانند.

سیاهچاله ها تنها زمانی فعالیت نشان می دهند که گاز و غبار ستاره های در حال چرخش خود را مصرف کنند. وقتی این کار را انجام می دهند، انفجارهای اشعه ایکس را منتشر می کنند که گاز مصرف شده را منعکس می کند و محیط اطراف خود را روشن می کند، که به معنای پژواک سیاه چاله است.

اگرچه پژواک از نظر فنی یک اکو پرتو ایکس است، دانشمندان در این مطالعه با محققان موسسه آموزش و موسیقی همکاری کردند تا انتشار را به امواج صوتی قابل شنیدن تبدیل کنند که می‌توانید در انتهای سیاهچاله بشنوید.

برای این مطالعه جدید، ستاره شناسان یک دستگاه جستجوی خودکار به نام ماشین طنین برای بررسی داده های جمع آوری شده توسط کاوشگر ترکیب درونی ستاره نوترونی ناسا، نام تلسکوپ پرتو ایکس نصب شده در ایستگاه فضایی بین المللی، توسعه داده اند.

الگوریتم آنها 26 سیستم سیاهچاله پرتو ایکس دوگانه را شناسایی کرده است که سیستم های تک ستاره ای هستند که گاهی اوقات توسط سیاهچاله ها مصرف می شوند. 10 نفر از آنها به اندازه کافی نزدیک هستند که پژواک آنها را بشنوند و 8 نفر از آنها نه.

خبر مرتبط:  برپایی نمایشگاه فرش دستباف در اصفهان

بنابراین تیم پژواک ها را تجزیه و تحلیل می کند و در طول تغذیه، سیاهچاله ها در ابتدا از یک حالت “سخت” عبور می کنند که در آن تاجی از فوتون های قدرتمند تشکیل می شود و فواره ذرات پرانرژی با سرعت نور پرتاب می شود. چندین هفته طول می کشد. پس از اینکه تاج و فواره ذرات برای آخرین بار از بین رفت، سیاهچاله وارد حالت «نرم» و کم انرژی می شود.

دانشمندان بر این باورند که این یافته‌ها می‌تواند به توضیح چگونگی کمک جرم بزرگ سیاه‌چاله‌ها در مرکز کهکشان‌ها به شکل‌دهی آنها کمک کند.

ارین کارا، دانشیار فیزیک در MIT می گوید: «نقش سیاهچاله ها در تکامل کهکشان ها یک سوال مهم در اخترفیزیک مدرن است. جالب اینجاست که به نظر می‌رسد این سیاه‌چاله‌های دوگانه سیاهچاله‌هایی با جرم کوچک هستند، و بنابراین با درک فوران‌های این منظومه‌های کوچک و صمیمی، می‌توان دید که فوران‌های مشابه در سیاه‌چاله‌های بزرگ چگونه بر کهکشان‌هایی که در آن‌ها زندگی می‌کنند تأثیر می‌گذارد.

انتهای پیام/