علمی و پزشکی

داروهای تقویت جنسی برای چشم خطر آفرینند

  1. فسفودی استرازها یا به اختصار PDE ها آنزیم های درون سلولی هستند که از ۲۱ ژن مختلف ساخته شده اند. این آنزیم ها در بافت های مختلف بدن مانند مغز، پلاکت ها، ماهیچه صاف، ماهیچه قلب و شبکیه بیان می شوند. PDE ها در ماهیچه صاف و میوکارد فعالیت دو ماده شیمیایی اصلی cAMP و cGMP را تنظیم می کنند که پیام رسان های ثانویه درون سلولی برای انبساط و انقباض هستند. در چشم، cGMP با فعال کردن پمپ های خاص در جذب مایع زیر شبکیه نقش دارد.

به گفته کارشناسان، فسفودی استراز سطح cGMP را در ماهیچه صاف دیواره شریانی بدن غار در آلت تناسلی کاهش می دهد. در طول برانگیختگی جنسی، آزاد شدن اکسید نیتریک از انتهای عصبی اجسام غار باعث افزایش cGMP می شود و باعث می شود عضله صاف گشاد شده و وریدهای آلت تناسلی را از طریق مسیر بیوشیمیایی باریک کند. در نتیجه جریان خون به رگ های خونی افزایش یافته و جریان خون کاهش می یابد و در نتیجه اختلال نعوظ ایجاد می شود. با این حال، هر گونه کاهش یا مهار PDE باعث افزایش غلظت cGMP و بهبود اختلال نعوظ می شود. داروهای جنسی معروف مانند سیلدنافیل نیز همین کار را می کنند.

پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در یک مطالعه مروری بر روی تأثیر PDEs بر عملکرد چشم، تأثیر مهارکننده‌های فسفودی استراز را بر روی این اندام حیاتی بررسی کردند.

محققان به طور گسترده مقالاتی را در مورد عوارض جانبی مهارکننده های فسفودی استراز در پایگاه های علمی Medline و PubMed جستجو و تجزیه و تحلیل کرده اند.

خبر مرتبط:  چرا می‌گوییم «آلزایمر»؟ - مجله سلامتی ایران

به گفته محدثه فیجی، دانشیار چشم‌پزشکی و استادیار دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و یکی دیگر از همکاران در این مطالعه، «ریه‌ها استفاده می‌شوند».

وی می افزاید: گزارش های متعددی از اثرات این داروها بر روی چشم به ویژه در بیماری به نام نوروپاتی ایسکمیک فرونتال گزارش شده است، سایر عوارض چشمی که مهمترین آنها عروقی، کوریورتینوپاتی ورید مرکزی، خونریزی شبکیه، انسداد وریدی و شریان های شبکیه است. “شکایات بصری مختلفی از جمله بینایی و دوبینی توسط بیماران بیان می شود.”

اما بر اساس یافته های این مطالعه، لازم به ذکر است که مشکلات فوق در برخی افراد گزارش شده است و اغلب به صورت خود به خود و خود به خود و اغلب پس از مصرف داروهای نسل قدیم مانند سیلدنافیل رخ می دهد.

اما به گفته فیضی و همکارش، «عوارض جانبی عمده این داروها عوارض خیلی زودهنگام و در بیشتر موارد غیرقابل برگشت همان نوروپاتی ایسکمیک پیشانی است که در هر زمانی پس از مصرف دارو ممکن است رخ دهد.» اما عوامل خطر آناتومیکی اعصاب بینایی و بیماری های زمینه ای مانند دیابت، بیماری های قلبی عروقی و فشار خون بالا در ایجاد این عارضه مهم هستند.

این بیماری با تورم ضعیف چشم همراه با از دست دادن حاد بینایی و انفارکتوس عصب بینایی به دلیل درگیری شریان کوچک مشخص می شود.

یافته های علمی فوق حاکی از آن است که مصرف این گونه داروها به ویژه در افرادی که دارای مشکلات سیستمیک و بیماری های زمینه ای هستند، باید با احتیاط کامل و طبق دستور پزشک و بدون آسیب به چشم انجام شود.

خبر مرتبط:  خراسان رضوی تنها برای ۳ روز ذخیره خونی دارد

شایان ذکر است که یافته ها در «فصلنامه چشم پزشکی بینا» متعلق به بانک چشم جمهوری اسلامی ایران منتشر شده است.

46