ایجاد اختلال در حافظه فضایی توسط خستگی ذهنی بیشتر از خستگی عضلانی است

خستگی پدیده ای است که ذاتاً با عملکرد کلی افراد مرتبط است. این پدیده که به صورت خستگی ذهنی یا خستگی عضلانی ظاهر می شود، می تواند باعث ایجاد ناراحتی در کارایی، هوشیاری و در نهایت عملکرد ذهنی فرد شود. هنگامی که مردم کاری را برای مدت طولانی انجام می دهند، باید از عملکردهای شناختی استفاده کنند. بنابراین اغلب دچار خستگی ذهنی می شوند که با کاهش عملکرد و انگیزه برای ادامه کار و همچنین افزایش تعداد و شدت اشتباهات منعکس می شود.

کارشناسان خستگی را به عنوان وضعیتی تعریف می کنند که ناشی از کاهش کارایی عضلات یا اندام ها پس از استرس ذهنی، فیزیکی، بیماری یا فعالیت طولانی مدت است. مسیرهای عصبی خستگی جسمی و ذهنی همپوشانی زیادی دارند. هر دو مورد از سیستم عصبی تسهیل کننده و بازدارنده تشکیل شده اند. مطالعات نشان داده اند که فعال شدن سیستم بازدارنده نه تنها باعث کاهش عملکرد شناختی می شود، بلکه با افزایش درک تلاش، کار فیزیکی را مختل می کند. تلاش های ذهنی طولانی مدت می تواند قشر سینگولیت قدامی را فعال کرده و باعث خستگی ذهنی شود. خستگی عضلانی در نتیجه قطع زنجیره رویدادها از سیستم عصبی مرکزی به فیبرهای عضلانی رخ می دهد. در واقع، پدیده خستگی ذاتاً چند بعدی است.

در رابطه با این پدیده، پژوهشگران دانشگاه شهید بهشتی مطالعه‌ای انجام دادند که در آن تأثیر خستگی ذهنی و عضلانی بر حافظه کاری فضایی، یکی از مهم‌ترین جنبه‌های شناخت انسان، مورد بررسی قرار گرفت.

در این پژوهش چند دانشجوی پسر 20 تا 30 ساله دانشگاه شهید بهشتی شرکت کردند و داده های مورد نیاز را از طریق پرسشنامه، نرم افزار و دوچرخه در اختیار پژوهشگران قرار دادند.

نتایج این تحقیق حاکی از اهمیت نقش خستگی ذهنی در کاهش عملکرد حافظه کاری است. این نوع خستگی با عملکردهای شناختی و مغزی مرتبط است، بنابراین می توان نتیجه گرفت که یافته ها با دیدگاه های شناختی مانند رویکرد «بالا به پایین» و نظریه «برنامه حرکتی تعمیم یافته» همخوانی دارد.

در این رابطه علیرضا فارسی، استاد و محقق گروه علوم رفتاری و شناختی و فناوری ورزشی دانشگاه شهید بهشتی و همکارانش می‌گویند: «یافته‌های ما نشان داد که تأثیر خستگی ذهنی بر حافظه فعال قابل توجه بوده و باعث کاهش می‌شود. وضعیت خستگی عضلانی روی آن تاثیر قابل توجهی ندارد.

به گفته وی، «حافظه کاری توانایی فرد برای کار با بازنمایی های ذهنی است و برای ایجاد ارتباط بین دانش قبلی و اطلاعات جدید ضروری است. مطالعات ما نشان می دهد که تأثیر فعالیت های ذهنی پایدار و وظایف حافظه کاری بیشتر از خستگی عضلانی است.

نتایج این تحقیق از منظر نظری می‌تواند دانش اولیه ما را در مورد چگونگی تأثیر خستگی ذهنی و عضلانی بر حافظه فعال گسترش دهد و از منظر عملی راهنمایی‌هایی را برای مربیان و افرادی که با تمرینات کار می‌کنند ارائه کند. عملکرد شناختی و ذهنی پایدار

این نتایج در قالب یک مقاله علمی پژوهشی در دو ماهنامه «دانش» وابسته به دانشگاه علوم پزشکی کردستان منتشر شد.

46

خروج از نسخه موبایل