از جُک‌های سیاسی تا مشکلات طنز سیاسی

عباس حسین زاده با اشاره به قدرت طنز سیاسی و شوخ طبعی ، از موضوعات طنز سیاسی صحبت می کند.

این شاعر و طنزپرداز در گفت وگو با مجله سلامتی ایران ، درباره کار طنز سیاسی اظهار داشت: “یکی از جذابیت های طنز پرداختن به امور سیاسی روز جامعه مانند طنز سیاسی و انتخابات است. برای اینکه درگیر سیاسی نشوید. طنز ، طنز سیاسی هجو زمان بر است و ممکن است تا یکی دو سال بعد مورد استفاده قرار نگیرد. یک اثر ادبی را ماندگار نکنید. وقتی اکنون به آن نگاه می کنیم ، می بینیم که طنز سیاسی نوشته شده در مورد یک شخص 10 سال پیش دیگر جذابیتی ندارد ، زیرا آن شخص دیگر در آن موقعیت نیست و خواننده هیچ حس آشنایی با او ندارد. طنزپرداز او می تواند به هدف خود برسد و به آن زمان گفته می شود و جای خنده ندارد.

وی با اشاره به وضعیت شوخ طبعی سیاسی در سال های اخیر گفت: در سال های اخیر ، به ویژه با پیشرفت فضای مجازی ، کمدی سیاسی “بی پروا” شده است و لازم نیست برای “خوب بودن” آن باشد. طنز جسورانه است و ضربه زدن به کلمات آسان است ، فضای مجازی نیز کمک کرده است ، البته موفقیت کمدی در زمان ما را نمی توان به طور دقیق قضاوت کرد ، و باید آینده را قضاوت کرد ، البته ، با تشدید رقابت های سیاسی در 20 یا 30 سال گذشته ، اما شاید اکنون همین طنزپردازان پشت طنز هستند اگر آنها از محیط راضی نیستند و به آنها گفته می شود که اکنون آنها را تولید کنید ، همان کارها را می کنند.

خبر مرتبط:  پیام قیام عاشورا چه بود؟

حسین زاد گفت: مشکل بزرگ شوخ طبعی سیاسی همراه با بی طرفی و توانایی کم افراد سیاسی ، خطرناک بودن آن برای طنزپرداز است.

طنزپردازان در پاسخ به س ofال دسترسی تقلیدی به حوزه های انتخاباتی ، به ویژه در فضای مجازی مبنی بر اینکه مردم مقالات طنزی را منتشر کرده اند ، گفتند: شکی نیست که تقلید باید وارد چنین فضاهای سیاسی شود. وظیفه طنزپرداز این است که از قلم خود برای آگاهی بخشی به جامعه و روشنگری ذهن اجتماعی استفاده کند. ما به طنزپرداز “مصلح اجتماعی” می گوییم و این نام بزرگی است که به او داده می شود و اساساً کار او به عنوان یک مصلح اجتماعی کمک به مردم و معرفی چشم انداز آنها به جامعه است تا راه بعدی بیشتر نمایان شود.

این ناشر ادامه داد: امروز با پیشرفت فضای مجازی ، به ویژه پیام رسان ها و شبکه های اجتماعی ، به عنوان دست کمدی شناخته می شود و ما به طور خودکار به طنزپرداز نیاز داریم تا “رندی” را بگیرد و به نوشتن خود خنده اضافه کند. تصور می شود این نوع کمدی پیشرفته تر از آن است که طنزپرداز تولید می کند.

عباس حسین زاده یادآور ابولپازال جروی طنزپرداز فقید نصرآبادی بود و گفت: در بسیاری از موارد ، آنچه را تحت عنوان شوخی و به ویژه شوخی سیاسی می شناسیم ، از طنز تولید شده توسط طنزپردازان قدرتمندتر است. پروفسور جاروی از نصرآباد گفت: “من آماده ام تا همه کارهایم را به شما بدهم. این یک شوخی است که به مردم منتقل می شود.” و این جنبه قدرت کمدی محبوب را نشان می دهد.

خبر مرتبط:  خاطراتی از دوبله کارتون «گربه سگ»

معاون سپهر سوره هنر در پایان گفت: شوخ طبعی یک نیاز جدی جامعه ما است. از منظر دیگر ، شوخ طبعی را به عنوان مسکن درد می بینیم. یعنی شوخ طبعی ذهن و قلب جامعه را آرام می کند و چیز کمی نیست. اگرچه این روزها جامعه عصبانی است ، اما مرزهای طنز ، هجو و هجو مبهم است و حتی با خندیدن به این تولیدات ، به نظر می رسد قرار دادن طنز در هجو بی ضرر باشد. هر چقدر شوخ طبعی اصلاحی و خوشایند باشد ، وقتی وارد فضای هجو و تحقیر شود ، ذهن جامعه را گیج و شوخ طبع می کند و باعث ایجاد موجودی زیبا و خنده می شود که دیگر این عملکرد عالی را ندارد.

انتهای پیام